Wie zet er nou Bemesting op zijn Bucketlist?

Tot voor kort was ik niet bekend met het fenomeen ‘bucketlist’. Inmiddels weet ik dat dit een lijstje is van dingen die je ooit zou willen doen, en blijk ik bezitter van 2 ‘bucketlisten’, één voor werk en één voor privé.
Eén van de zaken die bovenaan mijn zakelijke bucketlist stond was een discussie met akkerbouwers over de manier van bemesting van hun gewassen, en over het gebruik van de Albrecht-bemestingsmethode. Onlangs kon ik deze activiteit, na een boeiende middag met veel discussie, afvinken.

Mijn dagelijks werk bestaat voor een groot deel uit het adviseren van kwekers van siergewassen. Over hun teelt, de gewasbescherming, bodem en bemesting, en over plantgezondheid en weerbaar telen. Sinds we de Albrecht-methode bij onze klanten inzetten blijkt de bodem op te knappen en de plantgezondheid met sprongen te verbeteren. Zoals de gezondheid van mensen gebaat is bij gezonde voeding , blijkt dat ook bij planten te werken.

Van Grond naar Gezond

Hoe boeiend ik het werk in de sierteelt ook vind, akkerbouw en consumptiegewassen hebben een extra dimensie. Advisering over bodem en bemesting in de akkerbouw gaat ook over het gezond laten groeien van planten. Maar er is ook een directe link naar voeding en daarmee indirect naar menselijke gezondheid.
Aardappels, groenten en fruit bevatten in de jaren ’50 aanzienlijk meer mineralen dan tegenwoordig. Het gehalte aan calcium, magnesium en aan spoorelementen zoals ijzer, mangaan, koper en zink in onze voeding is gezakt, soms zelfs gehalveerd. Het slikken van voedingssupplementen om tekorten aan te vullen is gemeengoed, maar het zou mij toch beter lijken om de mineraleninhoud van de gewassen die we eten te verbeteren.
Een gezonde bodem leidt tot gezonde gewassen leidt tot gezondere mensen, dat idee.

Akkerbouw

Kritische akkerbouwers

Nu weet ik best iets van bemesting, maar niet veel van akkerbouw. Toch was gister het verhaal over bemesting, met de ervaring in de sierteelt op zak, ook in de akkerbouw een mooie kapstok om discussie los te maken. De Studiegroep Niet Kerende Grondbewerking bleek te bestaan uit een kritisch toehorend publiek, dat ervaringen deelde, met de inleiders en met elkaar. Het was mooi om te merken dat deze groep niet klakkeloos doorgaat met de gangbare praktijken, maar zelf steeds naar verbetering zoekt, van grondbewerking en bodemverbeteraars, van groenbemesters en meststoffen, en soms flink tegen de stroom in wil roeien. En dat alles in het bewustzijn van de impact van hun product op de menselijke gezondheid, geweldig!

Eén regel op de bucketlist afgevinkt, kennis vergaring over bemesting in akkerbouw er aan toegevoegd. Qua wensenlijst -helemaal niet erg- niets opgeschoten, toch een boeiende middag gehad!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *